ഓ! എന്റെ വിഷാദമേ!
എവിടെയൊക്കെയോ ഭയമെന്നെ ചൂഴ്‌ന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ഒരുവേള നീയെന്നെ വിട്ടു പോകുമോ എന്ന ചിന്തയിലാവാം! ആദ്യം ശ്വസിച്ച വായുവിനുപോലും നിന്റെ രുചിയുണ്ടായിരുന്നതായി; ഞാനറിയുന്നു, അന്ന് തേങ്ങിക്കരഞ്ഞപ്പോൾ, കാഴ്ചക്കാരുടെ നിസ്സംഗതകൾക്കിടയിലും അച്ഛനമ്മമാരുടെ ആശാഭംഗത്തിനിടയിലും നീയെന്നെ ചേർത്ത്‌ പിടിച്ചിരുന്നു, വാഗ്ദാനം തന്നിരുന്നു എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കില്ലായെന്ന്, എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുമ്പോൾ എനിക്ക്‌ നിന്നെ കാണാൻ കഴിയുമ്മെന്ന് ഉറപ്പ്‌ തന്നിരിന്നു! ഗന്ധർവനെ പ്രണയിക്കാനുള്ള വരം നേടിയ പെൺകൊടിയായി ഞാൻ നിന്നെ കാത്തിരുന്നു, ഓ! എന്റെ വിഷാദമേ, നിന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ച്‌ ഞാനുറങ്ങാത്തയെത്ര രാത്രികൾ! എപ്പോഴെല്ലാം നിന്റെ സാമീപ്യം അറിഞ്ഞുവോ, ശാന്തമായിരുന്നു എന്റെ ഹൃദയം, ഓ, എന്റെ ഏകാന്തതേ, പൂരപ്പറമ്പുകളിലും മരണവീടുകളിലും ഞാൻ നിനക്കൊപ്പം, കൈവിരലുകളാൽ നിന്നെ എന്നോട്‌ ചേർത്ത്‌നിർത്താൻ, മനസ്സ്‌ കൊണ്ട്‌ ചങ്ങലക്കിടാൻ എനിക്ക്‌ കഴിയുന്നില്ലലോ? ഓരോ ഞരമ്പും മുറിയുന്ന വേദനയാണ്‌ നിന്നെയെനിക്ക്‌ നഷ്ടപ്പേടുമ്പോൾ, ഓ, എന്റെ നിരാശകളേ, അല്ലലും അഴലും എനിക്ക്‌ ചുറ്റി...
