ഗുൽമോഹർ

"പോതും പ്പാ, പോതും," "ഇല്ലെ കണ്ണ്, നന്നാ ശാപ്പിട്ടുക്കോ, കൊഞ്ചം കൂടെ" - സെന്തിൽ മകളെ കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ട് ഊട്ടി. "നെജ്മാ പോതും പ്പാ, സെന്തിലിന്റെ ചോറുരുള വാങ്ങാതെ ദുർഗ്ഗ മുഖം തിരിച്ചു. "അപ്പടിയാനാ, ഇന്താ തണ്ണി, കൊപ്പളച്ചിക്കോ"- സെന്തിൽ ബാക്കി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. "എങ്കെയും പോ വേണാ, ഇങ്കെയെ ഉക്കാര്, അപ്പാവോടെ ശാപ്പാട് മുടിഞ്ഞതക്കപ്പറം പടുത്തു തൂങ്കലാം, എന്നാ?" "അമ്മാ നാൻ അപ്പാ കൂടെ പട്ക്കിറേൻ." "ഓ, അതെനക്ക് തെരിയാതാ, അപ്പാവും പുള്ളെയും ശേർന്തിട്ടേന്നാ അമ്മാവെ യാര് പാക്കിറത്"? "അപ്പടിയെല്ലാം കെടയാത് മ്മാ, അപ്പാ കഥ സൊൽവാറില്ലേ, അതാ അവർ കൂടെ തൂങ്കലാം ന്ന് സൊല്ലിയിട്ടേ മ്മാ, ഉനക്ക് കോപമാ?" "സുമ്മാ സൊന്നത് താ കണ്ണ്, നീ അപ്പാവോടെ കഥ കേട്ട് നിമ്മതിയാ തൂങ്ക് എന്നാ?" സെന്തിൽ കൈ കഴുകി വന്നു. അയാൾ പുതപ്പ് തട്ടി കുടഞ്ഞു വിരിച്ചു, അതിലേക്ക് കിടന്നു, തലയിണക്ക് പകരമായി കൈകൾ മടക്കി വെച്ചു.  "വാ കണ്ണ്, ഉനക്ക് കഥ സൊല്ലി താറേൻ, എന്ന കഥ വേണം ഉനക്ക്?" "അപ്പാ എനക്ക് കാളിയമ്മനോടെ കഥ പോതും." "അടേങ്കപ്...